فرق پورت Combo با پورت SFP در چیست؟

تازه واردانی که با ساختار و عملکرد سوئیچ اترنت آشنایی ندارند، ممکن است با پورتهای مختلف تعبیه شده برای اتصالات مختلف سوئیچ، گیج شوند. به جز پورتهای رایج در سوئیچ SFP، مانند پورت SFP، پورت دیگری به نام پورت Combo وجود دارد. آیا می‌دانید تفاوت پورت SFP و پورت Combo در چیست؟ در این نوشته، هدف ما این است که درک جامعی از پورت Combo روی سوئیچ اترنت به شما ارائه دهیم.

تفاوت پورت SFP با پورت Combo در چیست؟

به طور خلاصه، یک پورت Combo به عنوان یک رابط منفرد با دو قسمت جلویی در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال یک کانکتور RJ45 و یک ماژول SFP که به آن Mini-GBIC نیز می‌گویند. در واقع این پورت، یک پورت ترکیبی است که می‌تواند شماره پورت یکسانی را به اشتراک بگذارد و به کاربران اجازه دهد سوئیچ SFP خود را بر اساس برنامه‌های مختلف پیکربندی کنند. اما نمی‌توان از این دو پورت فیزیکی به طور همزمان استفاده کرد. به این معنا که شما می‌توانید کابل را به رابط مسی 10/100/1000 و یا آن را به اسلات SFP وصل کنید.

یک پورت Combo، در واقع راهی برای ارائه انواع مختلف اتصال است و به کاربران قدرت و انعطاف‌پذیری لازم را برای پیکربندی سوئیچ SFP در راستای نیازهای برنامه منحصر به فرد می‌دهد. در تصویر زیر، می‌توانید پورت Combo را روی نمونه‌ای از سوئیچ سیسکو مشاهده کنید.در حالی که پورت SFP یا (mini-GBIC)، یک رابط کوچک با قابلیت اتصال به فرم فاکتور، به منظور ایجاد اتصالاتی با سرعت و چگالی بالا است. پورتهای SFP روی سوئیچ از لینکهای مسی و نوری پشتیبانی می‌کنند. هنگامی که پورتهای SFP روی سوئیچ، به ماژولهای SFP با پورتهای الکتریکی وصل می‌شوند، برای انتقال دیتا به کابلهای اترنت مسی نیاز است. حال آنکه اگر پورتهای SFP توسط ماژول‌های نوری SFP به پورت‌ها وصل باشند، در این صورت، کابل‌های فیبر نوری مورد نیاز می‌باشد.